Het was een ietwat saaie dag. Als ik niet veel zin in alles heb dan sla ik regelmatig de weg in naar Heerlijkeid de Eese. In de verte was een pleisterplaats en zag ik twee dames al heen en weer bewegend op de bank. Wat dichterbij, hoorde ik ze schateren van de lach en in combinatie met dat heen en weer bewegen was dit voor mij aanleiding om poolhoogte te gaan nemen. In eertse instantie denk je, een iemand met een beperking ,kan nog, maar twee vond ik niet zo voor de hand liggend. Dichterbij zag ik het rode nummerbord en met m,n vooroordeel was het direct duidelijk, belgen. De picnic tafel was rijkelijk gevuld met allelei lekkers. Na even wennen, vertelde de vrouwen net 4 uren in de auto achter de rug te hebben, zij waren nl net neer gestreken vanuit Belgiië. Uit het gesprek begreep ik idat zij een logeeradres hadden in Wilhelminaoord. Na nog eens over dat bewegen te beginnen, werd er nog maar eens hartelijk geschaterd. Ben er niet precies achtergekomen wat er nu zo leuk was maar gezellig met de dames was het wel. We hebben het in de korte tijd over van alles gehad. Er werden me nog een tweetal soorten groene thee geadviseerd onder het motto baat het niet dan schaad het ook niet. De dames Monique en Jonny hebben in ieder geval als mens indruk gemaakt. Nog maar eens gewezen op het feit dat je ondanks die rot ziekte van iede moment moet genieten.

 

Website van Jonny Kiggen